DÜNYADA SU DURUMU, AÇLIK VE İSRAF; TANRI MİSAFİRLERİNE YARDIM ELİ UZATMAK…
Normal yaşantısından şikayet edenler! Halimize çok şükretmek lazım! Hani bir Arap atasözünde şöyle denir: "Ayakkabım yok diye üzülüyordum; ayaksız bir adam gördüm!"
Farzedin ki ben bir "Tanrı Misafiri" yim ! İnsanların ne kadar ilgi ve ikram gösterdiğine bakarım…Yoksa arif olmayana gösterilen ilgi ve sevgi, şöhret ve gururlarının artmasına sebeptir! Gafile kelam ise nafile kelamdır!
Yeryüzünde bazı aynalar vardır…Ona nasıl bakarsan, o da sana öyle bakar! Alacakaranlıkta yolda ağlayan garip bir çocuk; ve sıcak evlerine, leziz yemeklerine, TV, bilgisayar ve internetlerine koşan halk…Yılda bir kere sadaka-i fıtır vermek, 365 gün köprüden geçmeye yeter mi ?!
Görünüş insanı aldatır! Önyargılar ve şartlanmalar, gerçeğe ulaşmada engeldir. İyilik severlik, cesaret ve cömertlik, en değerli erdemlerdendir…
Şanlı peygamberin sözüdür ki; “Bir kişinin, Müslüman kardeşini hor ve hakir görmesi, kötülük olarak ona yeter!” Bu bakış açısından sakınmak lazım! 
Bir insana ilgi, yardım ve iyilik gerekirken, “Benim bundan ne çıkarım olur, bana faydası ne?” dendiği anda veya korku duyulduğunda zaten başlangıçta kaybetmiştir insan!
Karşılık beklenerek yapılan yardımlar, iyilik değildir! Tuzağa saçılan taneler iyilik değil ki! Örneğin “Kaz gelecek yere tavuk bağışlamak” gibi. Şöhret için veya toplum eleştirisinden çekinerek yapılan yardımlar da içten ve iyi niyetli olmuyor!..
İbn-i Sina’ya: “Devası olmayan dert nedir?” diye sormuşlar. “Derdin devasızı , iyinin kötüye muhtaç olmasıdır!” diye yanıtlamış.
Garip bir yolcunun istediği, bir güler yüz, bir bardak su, bir damla insani şefkat ve sevgi, bir iyi dilek duasıdır! Bunları yapamayan, hangi bir iyiliği yapabilir ?!
 Selametle. Mimoza33, 25 Aralık 2007
TEŞEKKÜR: Bu konunun hazırlanmasında emeği geçen ve resim dosyalarıyla kültürel katkıda bulunan Hülya Uzun Hanım’a teşekkür eder, başarılar dileriz!