1.     SINIF ÖĞRENCİSİ SEMANUR’UN RÜYASI; 02.06.2009 Salı

                                           (RÜYASINDA  HOCASIYLA YAŞADIĞI ÖNEMLİ MACERA )

                                                  “Hayran raeyte ve hayran yekünü…”

Rüyada Semanur gece bir ormana gitmiş. Yanında öğretmeni Memduh varmış.

Önüne 3-4 tane ayı çıkmış, biraz korkmuş. Ayıların yan tarafında ateş varmış, ayılar, “Bizi yakacaklar!” diye korkmuşlar.  Memduh Öğretmen, Semanur’un sırtını sıvazlayarak,” Korkma, korkma! Bunlar benim ayım!” demiş.

Sonra ikisi ayının üstüne binmiş. Öğretmen önceden eğittiği için el işareti yaptığında ayı istediği yöne gidiyormuş.

Yolda giderken önlerine 2 köpek çıkmış, havlamışlar. Öğretmen zafer işareti yapınca köpekler havlamayı bırakmış. Çünkü onları önceden tanıyormuş. Havlamayı bırakıp ayının yanında yürümeye başlamışlar.

Sonra önlerine kaplan çıkmış. Kaplan öğretmeni tanımamış ama öğretmen onu tanımış. Öğretmen ayının sırtından inip kaplanı eğitmeye çalışmış.

Aradan 1 ay geçmiş. Kaplan öğretmene alışmış. O da grubu takip ederek yola devam etmiş.

Yolda giderken altın gibi parlayan ışıklı yuvarlak bir kapak görmüşler. Öğretmen inip bakarak eliyle silince hazinenin kapağı olduğu ortaya çıkmış. Kilitliymiş ve anahtarı görünmüş. Öğretmen, anahtarı alıp açmış. Açınca içinden parlak ışıklı sarı küre çıkmış.

     Onu eline alınca dilekler gerçek oluyormuş. Öğretmen onu eline alıp yola devam etmiş, ormandan çıkmışlar.

Öğretmen omzuna asılı çantaya o değerli, ışıklı küreyi koymuş. Ormandan çıkarken bir tekne görmüşler. Ayılarla Afrika’ya motorlu tekneyle gidiyorlarmış.

Denizde yolculuk yaparken yavru bir köpek balığı tekneye atlamış, ölmüş.

Afrika’ya varmışlar, yerlileri görmüşler.

Öğretmen ışıklı topu çıkararak yerlilerin dillerini anlaması için dilek tutmuş, yerliler de anlamışlar. Semanur ve öğretmenin sorduğu, gitmek istediği yeri tarif etmişler.

Orada vahşi hayvanlar varmış. Oraya varınca önlerine ayı çıkmış, kızgınmış. Çünkü oradaki insanlar yemek vermemişler. Semanur ve öğretmene saldırmaya çalışmış, Semanur’un omzu az çizilmiş.

Orada ikisi sınıftan birini görmüşler. O, Ayselmiş. Aysel yaralıymış. Semanur yarasını öğretmenin gömlek parçasıyla sarmış. Sonra o iyileşmiş.

Ağaçlı yolda giderlerken bir arslan yavrusu çıkmış. Onu da oranın halkı delirtmiş. Saldırmaya çalışmış. Öğretmen ışıklı küreyi Semanur’a vererek, şunları söylersen bu arslan bize alışır, diğerleri de alışır!” demiş. Semanur söylenenleri yapınca her hayvan alışmaya başlamış.

Sonra gruplarına katılan hayvanlar çoğalmış; her tür  hayvan varmış. Bir tek Allah’ın sevmediği hayvan “Domuz” yokmuş!

Sonra o adadan da çıkmışlar. Şehre gelmişler. Orası kendi dilleri konuşulan İzmir gibi şehirmiş. Orada yerleşmişler.

Semanur’un nüfus cüzdanı çıkmış, onda kendi yüzünü görmüş. Sonra başka insanlar Semanur’a öğretmen için, “Bu senin baban (gibi) !” demişler. Çünkü birbirlerine çok benziyorlarmış.

MİMOZA33’ÜN YORUMU:

*Bu rüya, bizim devlet içinde zalim çetelere karşı olan savaşımızı yansıtan bir rüya!

*Köpekler, taraftarlık yapan, yalan ve hileyle insanı suçlayan bürokratları temsil ediyor !

*Ayılar ise, güç ve mevki sahibi fakat öğüt tutan, olumlu yönde değişebilen   kişiler!

*Dilekleri gerçekleştiren ışıklı küre, dualar ve Kur’an ayetleri !

*Aslan, sayıları çok az olan dürüst, adil, cesur kimseleri temsil ediyor !

*Semanur; Yardımcı yakın arkadaş, yoldaş.

*Aysel: İyi kalpli fakat zayıf bünyeli, yaralı bir dost.

*Gömlek parçasıyla yaranın sarılması: Hz.Yakub a.s.’ın görmeyen gözlerinin  

 Hz.Yusuf(a.s.)’ın gömlek parçasıyla iyileşmesine istinaden yaralı dost Aysel’in iyileşmesi veya iyileşmesine vesile olmak.

Elhamdülillahi Rabbi’l alemin, vessalatü vesselamü ala rasulina Muhammedin ve ala alihi ve sahbihi ecmeın.

* Niyet iyiyse, âkibet iyi olur! Selamlar ve iyi dileklerle…

06 Haziran 2009

 

·         Sonra biz Allah’tan sakınanları kurtarırız; zalimleri de diz üstü çökmüş olarak orada bırakırız. (Kur’an; Meryem Süresi:72)

·             Mal kaybeden, bir şey kaybetmistir, onurunu kaybeden birçok şey kaybetmiştir. Fakat cesaretini kaybeden her şeyini kaybetmistir. (Goethe)                                                      

    Cesaretin bittiği yerde esaret başlar!